YES or NO (*จบแล้วจ้า)

โดย: Venus909/ดาอัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : มันดีนะ 1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



EP.1

Gun’s Part

                ลมหายใจหอบถี่หวาดกลัวอยู่ไม่สุขความมืดปกคลุมทั่วทิศ นี่เหม็นฉุนจากถุงขยะที่ครอบอยู่บนหัวหรือเพราะยาสลบก่อนหน้านั้น ร่างสะลึมสะลือพอรู้สึกตัวได้ก็ดิ้นประท้วง สองมือยังถูกดึงไปมัดรวมกันไว้ข้างหลังรั้งตึงจนเจ็บไปหมด สองเท้ายังเป็นอิสระออกแรงกระทืบลงพื้นสุดแรง พอจะจับความรู้สึกโคลงเคล้งและแรงสั่นสะเทือนได้

                ...นี่เราอยู่ในรถหรอ?

                ผมอยากรู้จังว่ารถกำลังวิ่งไปไหน เมื่อแรงสั่นสะเทือนจอดนิ่งไม่นานร่างผมก็ถูกฉุดลากราวกับไร้วิญญาณ ร่างเดินตามแรงลากอย่างเร็ว (นี่มันเดินหรือจะรีบไปตามควายที่ไหน) ผมถูกผลักแรงๆ จนล้มไปกองกับพื้น

                ...เบาๆ ไม่ได้หรือไงวะ

                นี่พวกแกรู้ไหมผิวฉันกว่าจะขาวเนียนละเอียดนุ่มมือขนาดนี้ หมดเงินไปตั้งเท่าไรห๊ะ!! ผิวผมมีค่ามีราคานะเฟ้ย ไหนจะงานโฆษณาสิบหลัก ไหนจะงานแบรนด์แอมบราสเดอร์เครื่องสำอางที่รับไว้อีก ถ้ารอดไปได้นะ...พวกแกตายแน่ไอ้โจรชั่ว!!

 

                "ฟื้นแล้วเหรอครับคุณซุปตาร์" 

                "พวกแกต้องการอะไร ฉันมีเงินนะจะเอาไหม" ผมรู้อยู่แล้วว่าใครๆ ก็อยากได้เงิน จึงรีบยื่นข้อเสนอเพื่อจะได้จบๆ ไป #เงียบ ไม่มีใครโต้ตอบออกมา แม้ว่าผ้าดำจะมัดปิดตาผมไว้แต่ความรู้สึกบอกว่ามีคนอยู่รอบตัวหลายคน

                "ถอดเสื้อผ้ามันออก" เสียงแรกที่ร้องทักผม ออกคำสั่งให้คนที่เหลือปลดเสื้อผ้าออกจากร่างผมทันที แรงฉุดกระชากไร้ทิศทางดึงทึ้งจนแบรนเนมทุกชิ้นพร้อมใจกันทิ้งผมไปทันที

                "จะทำไรปล่อยกู" ผมพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่เป็นผล ปรับอารมณ์ยื่นข้อเสนอต่อไป ไม่ว่าต้องเสียเงินมากเท่าไรมันก็คุ้ม เพื่อแลกกับที่ผมยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่

            ...ไม่นะ ครั้งแรกของผม

                "เอาของมาแล้วออกไปกันได้ละ" เสียงเดิมยังออกคำสั่งต่อ เค้านิ่งเฉยจนน่าอึดอัด ผมพยายามคุยด้วยแต่เค้าไม่ตอบกลับมาสักคำเลย ปกติผมแค่ผมยิ้มทุกคนก็พร้อมยอมผมทุกอย่างนะ นี่อะไรกัน?

                ...เค้าไม่รู้จักผมหรอ

                "ผมไม่ชอบฝืนใจใคร จะรอจนคุณพร้อมละกันคุณซุปตาร์ เสียงนิ่งเรียบไร้อารมณ์ แอบๆ เคลือบแฝงไว้ด้วยอารมณ์ขบขันด้วยซ้ำ นี่เห็นผมเป็นตัวตลกหรือไง ร่างเปลือยเปล่าสั่นระริก ลมไม่ได้เย็นอะไรหรอกแต่ผมหนาวไปถึงแกนสันหลัง เพราะคำว่า "ไม่ฝืนใจใคร" ของมัน

                มือ - เท้าถูกปล่อยเป็นอิสระ ผมตั้งการ์ดขึ้นป้องกัน ยิ่งกลัวก็ยิ่งร้อนรน ร่างผมถูกหมุนอย่างแรงตามฝ่ามือมัน ผมว่างเปล่าไม่มีอะไรให้จับยืดเซจนเกือบจะล้มแล้วแต่มีมือหนารั้งช่วงเอวไว้ ร่างผมเสียหลักโน้มตัวไปข้างหน้าพยายามหาที่ยึด ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงปั้นท้ายอย่างแรง ขาใครแทรกกลางตัวทำเอาผมยิ่งต้องอ้าออกกว้าง ไม่มีเสียงมันเล็ดลอดให้จับทิศทางได้ มีแต่ฝ่ามือที่หยอกล้อขย้ำเล่นสองก้อนกลมมันมือ

                องบางอย่างถูกดันเข้ามาในช่องทางหลัง ผมไม่รู้สึกเจ็บแค่ตกใจมากกว่า เม็ดเรียวยาวเล็กๆ ดันสอดเข้าปากทางเสียบคาอยู่อย่างนั้น ผมไม่มีทางดิ้นหนีเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก 

                "ต้องการผมเมื่อไรก็บอกแล้วกัน" #ลากเก้าอี้มานั่งรอ

                "มึงทำอะไรกู!! จะเอาอะไรก็บอกสิกูมีให้นะปล่อยกูเหอะ" #ปากดีเสียงดัง

        

                อาการผมตอนนี้เหมือนเมาอะไรสักอย่าง ความร้อนในร่างกายทวีขึ้นเรื่อยๆผมรู้สึกตรึงที่แก่นกลาง ของเม็ดเรียวยาวที่สอดเข้าไปกำลังขยายใหญ่ร้อนตรงรูเชื่อมต่อ อารมณ์ดิบหื่นเริ่มปะทุ #มือลูบไล้ร่างกาย #มือสาวแก่นกลาง

                "ให้ผมช่วยไหม" ถึงจะมึนเมาก็ยังพอเหลือสติให้ได้อายอยู่บ้าง แม้ว่าร่างกายเรียกร้อง ความดันเลือดสูบฉีด แรงหายใจหอบถี่ แต่ผมจะไม่ยอมขอร้องมันเด็ดขาด  

#มือยังขยับไม่หยุด 

                "คนอย่างแกใครก็ไม่ต้องการ"

                ดี!! เล่นตัวอย่างงี้ ผมชอบ

                "กูช่วยตัวเองได้"

                มันลุกขึ้นบีบหัวตรงรอยแยกของผมทันที อารมณ์ที่ใกล้ประทุถูกดับกลางคัน ทรมานร่างอย่างมาก...ผมอยากปลดปล่อย

              " ปล่อยกูกูไม่ไหวแล้วมือมันขยับรัวต่อจังหวะจนผมเผลอครางออกมาแทนคำด่า นิ้วจิกแกร่งที่แขนข้างนั้นของมัน ผมเกาะร่างมันไว้แน่น จังหวะที่ขยับขึ้น-ลง รัวจังหวะเสียวจนขาสั่นน้ำปริ่มที่หัวพร้อมปล่อย

#หยุดทุกจังหวะหยุดลงพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอ 

                "ต่อเถอะนะขอร้องช่วยกูต่อ" ผมหลุดคำขอตามที่ใจต้องการ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำหน้ายังไง รู้เพียงสัมผัสต่อจากนั้นเริ่มนุ่มนวลเร้าอารมณ์ผมเหลือเกิน

                "ผมไม่ช่วยใครฟรีๆ" เสียงเรียบโต้ตอบ เคลือบแฝงความพอใจอยู่ในนั้น ผมรู้ว่าสภาพผมตอนนี้ยั่วยวนแค่ไหน ไอ้โจรนี่ยังจะเล่นแง่อะไรอีก

                "ต้องการอะไรล่ะ!! ถ้าให้ได้ก็เอาไปเลย ช่วยเถอะ ช่วยผมก่อน" ผมเริ่มพูดเสียงอ้อน อย่างน้อยก็หวังว่าเค้าจะถนอมผมบ้าง

                "พูดออกมาสิ ว่าอยากให้ทำยังไง" เสียงเดิมเริ่มหยอกเย้าอย่างอารมณ์ดี ฝ่ามือลูบไล้สัดส่วนผมตามใจเค้าต้องการ ไออุ่นไล่รดซอกคอจนผมรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายอยู่ใกล้แค่ไหน

                "ขอแรงๆ เลย"

                ผมพูดได้เพียงแค่นี้ ก่อนริมฝีปากจะโดนบดคลึงช่วงชิงอากาศหายใจ รสชาติจูบของคนที่ไม่รู้จักมันควรเลี่ยนแปลกๆ ใช่ไหม? แถมยังเป็นโจรชั้นรากหญ้ากลิ่นไม่น่าพิสมัยนักหรอกแต่นี่อะไร!!  รสชาติบุหรี่กลิ่นหวานซ่าลิ้นเหมือนลูกอมรสมิ้นท์ฉ่ำอยู่ในปาก ส่งมาตามจังหวะบดคลึง ผมรับสัมผัสนุ่มนวลสลับกับเจ็บร้าวไร้ทิศทางที่อีกฝ่ายจงใจมอบให้ บางที่เค้าก็มาแบบเจ้าชายอ่อนหวาน บางครั้งก็ดูดกัดจนเจ็บชาไปหมด ร่างถูกบีบเฟ้นขย้ำมันมือจนผมพร้อมแล้ว ขาสั่นค่อยๆ ก้าวตามไป เค้าจงใจกำแก่นกลางเดินช้าๆ ยิ่งกระตุ้นให้ผมทรมานอยากมากขึ้นอีก

                "ถอดเสื้อผ้าให้ผมสิ" ผมรีบถอดตามคำสั่งทันที ตาที่มองไม่เห็นกว่าจะถอดได้ก็ยาก มือสะเปะสะปะไปโดนเป้าแข็งจนได้ แทนที่จะรังเกียจกลับยั่วอารมณ์ซะมากกว่า เหมือนเค้าจะรู้ตัวบีบปากผมแล้วเอาแท่งแข็งยัดเข้าโพลงปากทันที ผมรัวปากเข้าออกปลายลิ้นเลียส่วนหัวจนชุ่ม

                กลิ่นอ่อนสไตล์ผู้ดีไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่บนร่างของโจร เสียงซี๊ดซ๊าดในลำคอ บ่งบอกว่าฝีมือผมยอดเยี่ยมแค่ไหน ยาในร่างยิ่งกระตุ้นให้ร้อนระอุ ถ้าอารมณ์ปกติปานนี้ผมคงปล่อยออกมาแล้ว แต่นี้มันรู้สึกขาดอะไรไป...ไม่สุดไม่เสร็จสักที

                ความใหญ่คับแน่นในปากวัดขนาดได้เกินมาตรฐาน ผมดูดให้มันอย่างคนหื่นกระหาย  น้ำแรกที่ควรเป็นผมได้ปล่อยกลับเป็นเค้าชิงแตกลงคอซะก่อน มือหนารีบดันตัวผมออกทันที เศษน้ำพอเหลืออยู่บ้างถูกป้ายตรงช่องทางหลัง หน้าผมจมอยู่กับแผงอก 

                "เคยรึยัง"

                "ไม่เคย!! ใส่มาเถอะไม่ไหวแล้ว"

                เสียงหัวเราะฝืดๆ ในลำคอกำลังเยาะเย้ยผมอย่างพอใจ ขาข้างหนึ่งถูกจับไปวางไว้บนเตียงสปิงนุ่ม อีกข้างยังอยู่บนพื้น รู้สึกถึงไรหนวดสากคลอเคลียขาอ่อนด้านใน สองมือบีบปั้นท้ายผมไม่มียั้ง ยิ่งบีบ ยิ่งคลึง ผมยิ่งได้อารมณ์ แอ่นอกเด้งปั้นท้ายสวนมืออย่างลืมตัว แผงอกผมยั่วยวนให้ฝังเขียวคมลงบนเนินเนื้อตุ่มไต ปากเค้ากัดจมฟัน ผมเผลอร้องลั่นเพราะความเจ็บแสบ ตามด้วยลิ้นที่ไล่เลียให้อย่างนุ่มนวลปลอบประโลม ปลายนิ้วดันผ่านเข้ามาเหมือนดันเม็ดยาให้ยิ่งลึกเข้าไปอีก หนึ่งนิ้วหมุนวนในร่างกาย สองนิ้วย้ำๆ เข้าออกจนผมครางตาม สามนิ้วควานลึกจนพร้อมรับอะไรที่ใหญ่กว่าแล้ว

                สิ่งที่รอคอยถูกถูไถอยู่ตามรอยแยกสองก้อนเนื้อ ผมสูดลมหายใจเตรียมรับ เค้าค่อยดันเข้าอย่างนุ่มนวล แม้จะมีการเปิดทางมาก่อนแต่ร่างผมก็รู้สึกได้ถึงความตรึง และปริแตก ขยับเบาๆ ให้ผมได้เตรียมใจ อารมณ์ผมตอนนี้อยากปลดปล่อยมากแล้ว ถ้าเป็นปกติคงไม่อั้นไว้นานขนาดนี้ แต่นี้ไม่เสร็จสักทีเหมือนร่างกายต้องการถูกทรมาน

                "แรงอีกหน่อยขอแรงๆปากพร่ำขอตามสัญชาติญาณดิบ ตัวผมสั่นตามแรงกระแทกยิ่งถาโถมมามากเท่าไร ผมยิ่งพอใจล่องลอย ถูกทรมานจนสมองดับวูบไปในที่สุด

 

 

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่ะ"

Venus909/ดาอัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha