ยุ่งนัก ฉบับรักเพื่อนสนิท (*จบแล้วจ้า)

โดย: Venus909/ดาอัน



ตอนที่ 26 : มอ ห้า (ม.5)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



ม.5

Stop’s Part

                เช้าวันแรกของการเป็นเด็ก ม.5 น่าวุ่นวายจริงๆ สาวๆ ทำยังกับไม่ได้เจอกันนาน ตั้งวงเมาท์แต่เช้า จนถึงตอนนี้ได้เวลาเข้าแถว เอริ - ฝุ่นก็ยังไม่หยุดเมาท์ สาวๆ เค้ามีเรื่องให้คุยกันได้ตลอด แบบว่าผู้ชายอย่างเราฟังแล้วไม่เกทด้วยหรอกครับ เงาสูงๆข้างๆ ผมนี่คงเป็นเด็กใหม่ ดีใจเหมือนกันมีเพื่อนผู้ชายเพิ่มมาใหม่อีกคน มันชื่อ " ไอ้เล้ง "

" เล้ง "

หนุ่มเชื้อสายจีน

อายุ 17 (ซ้ำชั้น 1 ปี )

พี่ใหญ่สุด แต่งองแง งี่เง่า

ชอบนอนเป็นงานประจำ ชอบปล้ำเป็นงานอดิเรก

 

                เล้งเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ในห้องของเอริ มาถึงก็อยู่ห้องคิงเลยแปลว่าหมอนี่ไม่ธรรมดา ได้ยินว่ามันพักการเรียนไป 1 ปี เพราะว่าเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง ผมเห็นมันจ้องไอ้ปลายตลอดเหมือนคนเคยรู้จักกัน แต่ถ้าปลายรู้จัก ผมก็ต้องรู้จักด้วย เพราะเราไม่เคยห่างกันเลยนะซิ พอปล่อยเลิกแถวพวกเราก็สิงกันอยู่มุมเดิมหน้าอ่างล้างหน้า ชีวิตก็วนๆ อยู่แบบเดิมทุกวัน อาจารย์ทำการสอนสุดความสามารถ พวกผมก็ตั้งใจเรียนนะครับแต่ก็เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง วิชาที่เรียนนี่ยิ่งกว่าปัญหาชีวิตที่เคยเจอมาซะอีก 

                ในชีวิตจริง ไม่รู้ถูก - ผิดใครกำหนด แต่ในห้องเรียนทุกอย่างขึ้นอยู่กับอาจารย์ล้วนๆ ตอนนี้กลุ่มเราเด่นยิ่งกว่าเดอะสตาร์อีกครับ 4 สาว 4 หนุ่ม กับอีก 1 สาวหล่อ (น้องเล็กเปิดตัวเต็มที่) เดินไปมุมไหนของโรงเรียนก็ต้องมีคนมอง มีของขวัญของฝากส่งมาจีบแทบทุกวัน พวกเราก็ได้แต่ยิ้มขำๆ เพราะก็รู้กันดีอยู่ว่าใครคู่ใคร

                เปิดเทอมมาแซมมี่พยายามเข้าใกล้แจ็คมาก เกาะเกะจนผมอึดอัด แจ็คก็เอาแต่นิ่งเงียบไม่ตอบโต้ใดๆ ในคำขอคืนดีของแซมมี่ ในขณะที่ผมจ้องคาดโทษมัน โคตรหงุดหงิดเลยยัยคนนี้ จิตใจทำด้วยอะไร ไม่มีความละอายใจหรือไง ตอนที่เธอไม่ต้องการแจ็ค เธอไล่แจ็คแบบไม่เหลือเยื้อใย แต่ตอนนี้ย้ำคำเดิมๆ " แซมมี่เพิ่งรู้ตัว ว่ารักแจ็คมาก เรากลับมาดีกันนะ " ผมรู้สึกใจหวิว ที่ต้องทนดูละครสุดดราม่าตรงหน้า เธอรู้ตัวช้าไปไหม? กว่าจะรู้ตัว ผมก็รักไอ้แจ็คมันไปแล้ว

                ไอ้แจ็คเหมือนจะรู้ตัวว่าผมงอน มันแทบจะสิงอยู่กับผมตลอดเวลา กลางคืนก็มานอนอยู่ด้วยกัน กลางวันก็ไปโรงเรียนด้วยกัน แซมมี่พยายามเข้ามาขอโทษ เข้ามาใกล้ชิด แต่แจ็คก็เมินไม่มีทีท่าว่าจะยอมกลับไป ถึงผมจะรู้แต่ก็ต้องเล่นตัวไว้ก่อน

แจ็ค : " มึงแมร่ง!! โคตรงี่เง่าเลย กูพูดรอบที่ร้อยแล้วนะ ว่าไม่มีทาง "

สต๊อป : " อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ ดูเรื่องกูกับมึงสิ ยังมีทางเลย "

แจ็ค : " คือกูไม่ได้รู้สึกอะไรกับแซมมี่ เหมือนมึงไง พอใจยัง "

สต๊อป : " รู้สึก แล้วมันรู้สึกอะไรวะ " #แกล้งถามเสียงเหวี่ยง

แจ็ค : " แมร่ง!! ก็รักมึงไง กูไม่ได้รักเค้าแล้ว " #ตอบเสียงชัดฉะฉาน

สต๊อป : " คือจะบอกว่า รักกู "

แจ็ค : " เออแมร่ง!! เลิกงอนได้ยัง "

สต๊อป : " กูจะลองเชื่อดู "  #แอบอมยิ้ม

 " เมื่อมีคนบอกรัก #ยิ้มสิครับรออะไร " ผมอัพสเตตัสนี้ขึ้นเฟสบุ๊ค หน้าผมตอนนี้ก็ยิ้มกว้างจริงๆ หน้าตี๋ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่บนเตียง ใครเห็นก็ต้องสงสัยเป็นธรรมดา ส่วนไอ้แจ็คมันคงรู้ว่าผมดีใจที่มันบอกรักผม

                " ไม่ต้องแดกข้าวแล้วมั่งมึง " เสียงไอ้ปลายแซวดังมาแต่ไกล ปกติเห็นตัวติดกับเอริตลอด แล้วนี่มาสุ่มหัวอยู่กับผมได้ไง " กูมีเรื่องให้มึงช่วยวะ " ผมฟังสิ่งที่มันขอหน้านิ่ง เพราะก็คิดเหมือนกัน ว่าผมคุ้นหน้าสมาชิกใหม่ที่ไหน แต่นึกไม่ออก

สต๊อป : " ตอนแรกกูไม่แน่ใจ แต่กูเห็นแผลที่ขามันกูว่าใช่นะ "

ปลาย : " รอยท่อดาดชัดขนาดนั้น แต่หน้ามันไม่ใช่งี้นิหว่า "

แจ็ค : " ไม่ใช่แต่ก็คล้ายมากนะมึง แค่มันหล่อขึ้น "

สต๊อป : " ยังมีหน้าชมมันหล่ออีกเหรอ "  #ตบหัวแจ็ค

แจ็ค : " กูหมายความว่า มันดูดีขึ้น แต่ยังมีโครงเดิม "

สต๊อป : " ผู้ชายนี่ จำหน้าได้แม่นเชียวนะ "

ปลาย : " พอๆ เลยมึงสองคน "

ปลาย : " ใช่เรื่องควรหึงไหมเนี้ย "  #มองหน้าสต๊อป

สต๊อป : " สรุปเดี๋ยวกูสืบให้ เพื่อนเก่าๆกูยังพอติดต่อได้อยู่ "

ปลาย : " ฝากด้วยนะมึง กูเริ่มใจไม่ดี "

                เรื่องที่จะทำให้ปลายใจไม่ดีได้ คงเป็นเรื่องของเอริ อะไรที่เกี่ยวข้องกับคนที่มันรัก มันจะให้ความสำคัญเป็นพิเศษ มันดูแลเอริเป็นอย่างดี มันคงไม่อยากให้เรื่องในอดีตที่ทำไว้มาทำร้ายคนที่มันรัก

                เด็กห้องคิง เอริ - น้องเล็ก - เล้ง เค้านัดมาทำกิจกรรมกันที่โรงเรียนในวันอาทิตย์ พวกผมก็อยู่ห้องซ้อมใกล้ๆโรงเรียนนี่แหละ ไอ้ปลายดูกระวนกระวายใจเป็นห่วงเอริตลอด ผมเลยอดอยากรู้ไม่ได้

สต๊อป : " เป็นอะไรของมึงวะ มีสมาธิหน่อยสิ " #ถามหน้าจริงจัง

ปลาย : " โทษทีวะ กูแมร่ง!!คิดแต่เรื่องนั้น "

สต๊อป : " กูถามมาแล้ว ไอ้คนที่แข่งรถกับมึงอะ มันตายไปแล้ววะ "

ปลาย : " เฮ้ย!! จริงดิ วันนั้นมันก็ดูไม่เป็นอะไรมากนิ "

สต๊อป : " ไม่รู้ดิ เห็นไอ้จี้มันเล่าว่า มันรถคว่ำน็อคพื้นไปฟื้นที่โรงพยาบาล แต่ไม่รู้หมอทำยังไงติดเชื้อนอนเป็นผักอยู่ 3เดือน แล้วก็ตาย "

ปลาย : " งั้นไอ้เล้งก็ไม่ใช่มันสิวะ แล้วทำไม? "

สต๊อป : " ทำไมอะไรมึง เล่ามาให้หมดดิ๊ "

ปลาย : " แซมมี่ไลน์มาบอกกูว่า ไอ้เล้งจะเคลมเอริ "

ปลาย : " เห็นว่า เย็นนี้เค้าจะไปดูหนังกันต่อ "

สต๊อป : " แล้วมึงถามเอริยัง "

ปลาย : " กูถามแล้ว เอริบอกไม่ได้ไปไหนนิ "

สต๊อป : " อย่าคิดมากมึงเอริบอกไม่มี ก็คือไม่มี "

สต๊อป : " อีกอย่างคนอย่างแซมมี่ เชื่อไม่ได้ด้วย "

ปลาย : " กูจะไม่เชื่อเลย ถ้าไอ้เล้งมันไม่ส่งรูปแชทที่คุยกับเอริมาให้กูดู "

สต๊อป : " ว่าไงนะ "

ปลาย : " เค้าคุยกันตลอด แล้วเอริก็ตอบตกลงไปจริงๆนะมึง "

สต๊อป : " มึงจะบอกว่าเค้าโกหกมึงเหรอวะ "

ปลาย : " จะให้คิดไงวะ กูโคตรงงเลย "

สต๊อป : " แชทจริงเปล่าวะ มันแค่อยากปั่นหัวมึงเปล่า "

ปลาย : " จะทำไปทำไมวะ ถ้าไม่ใช่มัน "

สต๊อป : " งั้นลองถามน้องเล็กไหม เค้าตัวติดกันตลอด น่าจะดูแลให้ได้ "

ปลาย : " จะดีหรอวะ เค้าจะรำคาญกูไหมอะ "

สต๊อป : " เหมือนไม่ใช่มึงเลยนะ ดูไม่มั่นใจตัวเองเลย "

 

                ผมตบบ่ามันซ้ำๆ เพื่อปลอบใจ อยากให้มันรู้ตัวว่ามันเปลี่ยนไปมาก ถ้าคนมีความรักแล้วจะไม่เป็นตัวเองขนาดเนี่ย ห่วง หวงก็ไม่กล้าบอก สงสัยก็ไม่กล้าถาม ได้แต่เก็บความรู้สึกไว้ในใจ ผมอ่านเอริออก ผมรู้ว่าเธอรักปลายมาก ถ้าจะทำอะไรเธอคงมีเหตุผล

                ผมไม่อยากชวนมันไปแอบดูนะ แต่ถ้ามันสับสนแบบนี้ ไปดูให้เห็นกับตาดีกว่า จะได้ไม่คิดเองเออเอง น้องเล็กคอยบอกความเคลื่อนไหวตลอด เล้งพยายามชวนเอริไปเที่ยวต่อ แต่เอริไม่ไปบอกแต่ว่าจะรีบกลับไปหาปลาย

                หน้าไอ้ปลายอ่านข้อความไป ยิ้มไป แว๊บเดียวหน้ามันก็เปลี่ยนสีเมื่อมันเปิดอ่านข้อความของไอ้เล้ง " น้องเล็กนี่ตัวเกะกะเนอะ เอริเลยไม่ไปเลย " ทำไมมันรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเรา เหมือนมันรู้ว่าเราให้น้องเล็กคอยตามดูอยู่

                ไม่นานเสียงสดใสของเอริก็แทรกมาปลุกความตรึงเครียดของพวกเรา เอริก็ยังเป็นคนที่รัก และซื่อตรงต่อไอ้ปลาย เธอยิ้มสดใสให้ผมกับแจ็ค เดินไปกอดแขนคลอเคลียปลายไม่ยอมห่าง ปลายยังดูแข็งๆ อึดอัดกับเรื่องที่สงสัยอยู่ ผมว่าเราไม่ควรปล่อยความสงสัยไว้ อยากรู้อะไรก็ถามไปเลยจะดีกว่า ผมคว้าโทรศัพท์ไอ้ปลายออกมาเปิดหน้าแชทเจ้าปัญหา

สต๊อป : " เอริ นี่มันจริงไหม "  #รูปแชทที่เล้งส่งมา

เอริ : " เฮ้ย!! " #ตั้งใจอ่าน

เอริ : " ปลาย เอริไม่เคยคุยกับเล้งเลยนะ "

เอริ : " ไม่เชื่อดูซิ ไลน์มันเอริยังไม่มีเลย "

ปลาย : " ปลายเชื่อ แต่ดูเจตนามันไม่ได้มาดีเลยนะ "

เอริ : " แล้วทำไมต้องมาเล่นแบบนี้ด้วย จะทำไปเพื่อ "

ปลาย : " มันอยากให้ปลายเป็นบ้าไง "

ปลาย : " ยิ่งปลายรักเอริมาก ปลายก็ยิ่งบ้า "

เอริ : " งั้นก็ช่างมันเถอะ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนิ "

สต๊อป : " เห็นม่ะ เคลียกันซะจะได้จบๆ "

เอริ : " เพราะเอริรักปลาย รักมากและจะไม่เปลี่ยนใจด้วย "

เอริ : " ทีหลังมีอะไรถามตรงๆเลยนะ จะได้ไม่ต้องมาคิดมากอีก "

                เอริกดลบทุกแอ๊ปแชทออกจากเครื่อง เหลือเพียงเครื่องเปล่าไว้โทรเข้า-โทรออกแค่นั้น  ไอ้ปลายยิ้มเขินที่ได้เห็นความจริงใจของเอริ มันดีดหน้าผากแผ่วเบา หยอกล้อ กดปลายจมูกลงที่หัวฝูๆ อย่างรักใคร่ พอเห็นเพื่อนรักทั้งสองมีความสุขก็พลอยอุ่นใจไปด้วย เดินไปสวมกอดไอ้แจ็คจากด้านหลัง ไอ้แจ็คทำหน้าไม่ถูกเลยเวลาโดนผมแสดงความรักแบบนี้ จะให้ทำไงได้ ช่วงนี้ผมก็งอแงใส่มันมากเหมือนกัน ถ้าไม่รักคงไม่เสียเวลามาหึง มาหวง มาห่วง มึงหรอก

 

TALK : เล้ง

                แววตามึงก็ยังเหมือนเดิม ชัดเจนไม่เคยเปลี่ยน ตอนนี้ยังจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ปล่อยให้กูค่อยๆบอกมันมาเองเหอะ มึงจะได้เจ็บช้าๆ เหมือนที่กูเคยเป็น ชีวิตที่แสนจะวุ่นวายในคราบของนักเรียน เช้าต้องตื่น นั่งฟังคนหน้าห้องบ่นๆ พูดๆอะไรที่ผมรู้อยู่แล้ว แต่ก็ดีอย่างเด็กห้องคิงนอนหลับต่อหน้ายังไม่มีใครว่าเลย ผมพยายามตีสนิทเอริตลอด เพราะเธอคือเป้าหมายของผม แต่แปลกผมไม่เห็นสิ่งนั้นออกมาจากเอริเลย 






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha