ยุ่งนัก ฉบับรักเพื่อนสนิท (*จบแล้วจ้า)

โดย: Love Top Book



ตอนที่ 35 : ตอนพิเศษ น้องเล็ก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




ตอนพิเศษ น้องเล็ก

                ตั้งแต่ปฎิเสธิวาวาไป ก็รอให้นายมาขอเป็นแฟนอยู่ตลอด กว่าจะได้ยินคำนี้นายรู้ไหมว่า..ลุ้นมากขนาดไหน? เวลาที่เห็นนายกับเอริวางแผนกัน รู้สึกหน่วงแปลกๆ ไม่ชอบใจสักเท่าไรอาการออกชัดขนาดนี้ดูไม่เห็นหรือไงว่า " หึง "  #แค่นี้ยังดูไม่ออก แล้วคิดจะวางแผนหลอกคนฉลาดๆ อย่างปลาย  #แต่นายก็ทำสำเร็จ

                เรื่องที่จะทำให้คนฉลาดกลายเป็นคนโง่ คนที่เคยแข็งแกร่งกลายเป็นคนอ่อนแอ คงหนีไม่พ้นเรื่องของความรัก ฉันเก๊กหน้าจนเมื่อพยายามไม่หลุดขำตอนที่ปลายโวยวาย น้ำตาคลอเบ้า ดีนะที่แกรมมันเป็นตัวแสดงหลัก ไม่งั้นปลายซัดนายสลบคาเตียงแน่  แต่อาจไม่ถึงมือปลายก็ด้ ก็ไอ้ที่นอนบนเตียงกับเอริจำเป็นต้องกอดกันขนาดนั้นไหม 

#หมันไส้โว้ย

 

                ลมเย็นๆ ของทะเลกับคนที่เรารู้สึกดีด้วย เป็นบรรยากาศที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝัน อยากมีมุมโรแมนติกกับแฟนแบบนี้สักครั้ง สองแขนที่นายกอดไว้แน่นมันอบอุ่นจนฉันไม่คิดถึงอ้อมกอดของใครอีก ริมฝีปากที่บดคลึงย้ำๆ ลบทุกคนในความทรงจำฉันไปหมดสิ้น ตอนนี้มีเพียงนาย " เล้ง "

 

                เราผิดที่ถล้ำกันมาจนถึงขั้นนี้แล้วความรู้สึกนั้นมันห้ามกันยากจริงๆ ขอแค่ป้องกันและมีสติตอนทำก็พอ แม้จะน่าอายแต่ฉันก็อยากถามว่า " นายเตรียมถุงยางหรือยัง " คือใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เตรียมพร้อมไว้ก่อนก็ไม่เสียหายปะ หน้ากลั้นยิ้มของนายยิ่งทำให้เขิน อะไรวะ!! แปลกตรงไหน? ก็รู้อยู่แล้วว่าอยากทำ อยากทำก็ต้องป้องกันซิ

                สองร่างคลอเคลียกันร้อนระอุใน ตัวฉันมีส่วนยื่นยาวของเล้งสอดเข้าออกช้าๆ คำที่ไม่น่าจะถามตอนนี้ รบเร้าอยากฟังคำตอบซะเหลือเกินสิ่งที่พอจะทำได้คือพลิกไปคุมจังหวะซะเอง ผมเริ่มยาวคลอเคลียเนินบ่าสองเต้าเด้งตัวตามแรงกระแทก ร่างกายฉันครูดแท่งร้อนขึ้นลงตามความอยากของหัวใจ ฉันครางหวานตาพริ้มจ้องเล้งไม่วางตา

                " มองนี่ซิ " ฉันขอให้เล้งอ่านคำตอบจากการกระทำ นี่ยอมเปลี่ยนตัวเองทุกอย่างเพื่อนายทำขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีกเหรอ ส่งแรงให้อีกฝ่ายได้รับรู้ความในใจ แต่ยิ่งส่งยิ่งเป็นฉันเองที่เกร็งปล่อยความหวานฉ่ำออกมา

                ซบตัวหอบถี่อยู่ในอก ร่างยังเด้งคลอนเพราะเล้งยังเร่งเครื่องไม่หยุด เสียงครางต่ำแบบคนสุขสมกระซิบแผ่วใส่หู รู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่เพิ่งพ้นใส่จนเหนอะช่วงล่างไปหมด ร่างชาไม่เหลือแรงกระดิกตัวมีแค่สองตาที่ยังขับน้ำใสออกมาตลอดมันเอ่อพร้อมไหลแล้วตอนนี้

 

เล้ง : " ร้องไห้ทำไม เราทำเธอเจ็บเหรอ "  #ถามด้วยความตกใจ

เล้ง : " หรือเธอไม่เต็มใจ "  #สับสนพยายามคาดคั้น

น้องเล็ก : " เปล่า "

น้องเล็ก : " มันไหลออกมาเอง "

                หน้ายังกดซบอยู่แบบนั้น ฝืนสะอื้นเบาๆ ไม่กล้าเงยไปสบตาคนที่เพิ่งแสดงฉากรักด้วยกัน เพิ่งรู้ว่าคนเราแปลกนะ เสียใจก็ร้องไห้ดีใจก็ร้องไห้ ได้เช่นกัน

 

             " คนเก่งของผม ตื่นเถอะครับ " เสียงเรียกแว่วๆ กำลังปลุกฉันให้ตื่น ปลายยาวลูบแก้มเล่นอย่างเอ็นดู ลมหายใจอุ่นเป่ารดขนตา " อย่าแกล้งดิ " งำงัมตอบยานครางเหมือนคนยังไม่ตื่น ก็มันเพลียนิน่าขอนอนต่ออีกหน่อยไม่ได้หรือไง

เล้ง : " เดี๋ยวก็ลักหลับซะเลย "  #กระซิบใส่หู

น้องเล็ก : " เยอะนะ นายเนี่ย "  #กระพริบตาใสทำหน้างอน

เล้ง : " ลุกไหวไหม ไปเที่ยว "

น้องเล็ก : " ถ้านี่ลูกไม่ไหว จะอุ้มไหมล่ะ "

เล้ง : " ก็ได้นะ ตัวเบาจะตายไป "

น้องเล็ก : " ทำมาปากดี "

เล้ง : " ไม่ต้องห่วง จำไม่ได้หรือไง "  #ยิ้มเจ้าเล่ห์

เล้ง : " เธอขี่เราทั้งคืน "  #สบตาวิบวับ

                เจอสายตาแบบนี้เข้าไปจะให้ทำไงล่ะ จะลุกหนีก็ไม่ได้ร่างเปลือยสู้แดดขนาดเนี่ย แต่ถ้านั่งอยู่นิ่งๆ ร่างต้องช้ำไปกว่าเดิมแน่ เพราะรังสีหื่นกระหายส่งมาแรงมาก

 

เล้ง : " ขอดูหน่อยนะ "

น้องเล็ก : " ดูอะไร "

             "เร็ว เอามาดูหน่อย" ไม่พูดเปล่า เล้งยังมุดตัวมาในผ้าห่มเคลื่อนหน้าลงกลางตัว ภาพติดเรทที่ยังไม่ชินสักทีกำลังฉายซ้ำ เค้าเขี่ยลิ้นรัวเล่นโดยไม่รังเกียจ ความแสบปนเสียวที่ถูกสัมผัสกำลังทำให้ล่องลอยอีกครั้ง

 

น้องเล็ก : " เล้ง นายยังไม่อิ่มอีกหรือไง "

เล้ง : " ยัง

                เล้งยิ้มยั่วก่อนจะโยนผ้าห่มจากร่างฉันไปกองกับพื้น แขนแกร่งช่วยค้ำให้สองขายิ่งแยกออกจากกัน แสงสว่างจ้าขนาดนี้ภาพลางๆ โคตรหน้าอาย เล้งมุดหายไปกันเนินเนื้อ รู้สึกเพียงแรงสะกิดเบาๆ ตรงเม็ดเสียวเสียงดูดสยิว  เกร็งตัวปล่อยน้ำไปเท่าไรเค้าก็ดูดกินไม่หลงเหลือไว้สักหยด

 

                ฉันไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน แค่ครางหวานปล่อยอารมณ์ตามเกมส์รักที่เล้งมอบให้ นิ้วหนาเกี่ยวแยกปากทางออกจากกัน แรงตึงเป๊ะเย็นวาบที่ช่วงล่าง เค้ากำลังอ้าสองกลีบให้เปิดโชว์เม็ดเดี่ยวชัดๆ

                " พอแล้ว " ร้องขอให้เค้าหยุดก่อน เล้งไม่ตอบแต่กับรั้งให้สองกลีบแยกออก ลงลิ้นให้ย้ำๆ ดูดหนักหนา หน้าฟัดปากทางจนกว่าเค้าจะพอใจ เสียงที่เคยครางหวานเริ่มเปลี่ยนมาร้องหาเล้งไม่หยุดปาก

 

            " เล้ง เล้ง พะ พอก่อน เสียวว "  ลืมตัวร้องบอกความรู้สึกออกไป เล้งเงยหน้ามาสบตานิดหนึ่ง ก่อนความจุกจะเข้ามาแทนที่ความเสียว ขนาดปากทางมีน้ำลายน้ำหวานอยู่พร้อม นี่ยังแสบขนาดนี้ที่คุณหมดเล้งรักษาให้ไม่ได้ช่วยให้ความแสบหายไปเลยสักนิด

                " อย่าเพิ่งหลับนะ เล้งอยากทำตอนที่น้องเล็กตื่นบ้างอะ " เล้งกำลังขอในสิ่งที่ห้ามไม่ได้ พยายามผ่อนลมหายใจไม่ให้เกร็งจนเกินไป เก็บภาพตรงหน้าไว้ในความทรงจำ เล้งนุ่มนวลจนนี่รู้สึกดีไปด้วย

                ทุกสัมผัสค่อยๆ ปลอบโยน บ้างก็เร้าให้วูบไหว เค้าพยายามกลั้นไม่ให้เผลอหนักมือเกินไป " รักน้องเล็กมากนะ " คำหวานกระซิบก่อนพายุอารมณ์เฮือกสุดท้ายจะโหมใส่ร่าง

 

 น้องเล็ก : " ถ้าเดินไม่ไหวนะ นายต้องรับผิดชอบ ไอ้โรคจิต "

เล้ง : " เออ!! รู้แล้วน่า "

น้องเล็ก : " ที่นายถามอะ ว่า.. "

เล้ง : " ไม่ต้องตอบแล้ว ไม่ว่าคำตอบจะเป็นอะไร ก็ไม่อยากรู้แล้ว "

เล้ง : " รู้แค่เล้งเป็นของน้องเล็กคนเดียวก็พอ "

เล้ง : " จะเป็นให้ดีที่สุด และจะเป็นไปตลอด "

 

                " น้ำเน่าแต่เช้านะ " กลั้นยิ้มจนแก้มจะแตก แต่ก็ยังแสร้งพูดเหมือนไม่ใส่ใจในคำบอกรักของเล้ง จะให้พูดยังไงดีล่ะ มันโคตรรู้สึกดีที่มีคนรักเราแบบนี้ ไม่ใช่คนจะคบกับแค่เซ็กส์เหมือนที่ผ่านมา ฉันได้เรียนรู้แล้วว่าความรักมันสวยงามขนาดไหน

 

                กว่าจะออกจากห้องมาชาดหาดได้ แดดก็เริ่มแรงแล้ว เล้งเช่าจักรยานพาฉันซ้อนท้าย เราปั่นเล่นกันรอบๆหาด ทะเลสวยกว่าทุกทีที่เคยมา คงเป็นเพราะกำลังมีความสุขซินะ แต่ความสุขก็อยู่ได้ไม่นาน เดี๋ยวเราก็ต้องกลับไปอยู่กับหน้าที่ของเรา ฉันจะตั้งใจเรียนให้จบ จะได้รีบออกมาทำงานหาเงินเที่ยวที่สวยๆ แบบนี้ได้ตลอด

 

เล้ง : " ยิ้มอะไรหรอ "

น้องเล็ก : " เปล่า มีความสุขจัง "

เล้ง : " ถ้าชอบ ไว้เรามากันอีกนะ "

น้องเล็ก : " อืม ชวนเพื่อนๆ มาด้วยนะ "

เล้ง : " ได้ซิ ที่ไหนมีน้องเล็ก ที่นั่นก็มีความสุขหมดแหล่ะ "

                อยู่ดูธรรมชาติได้แป๊บเดียวก็เช็คเอ้าท์กลับ รถเคลื่อนตัวช้าๆ เพราะเล้งไม่ค่อยคุ้นทางเท่าไร นี่ก็ช่วยดูช่วยบอกอยู่บ้างแต่ก็ฝืนความเพลียสะสมไม่ไหวเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ตัวเลย

                " อืม.. " ริมฝีปากถูกบดเบียดปลุกจากภวังค์ มือหนาเชิดกรอบหน้าให้รับรสจูบได้เต็มที่ พยายามทุบมือประท้วงแต่กว่าร่างงัวเงียจะได้สติก็โดนดูดพลังไปไม่รู้เท่าไร แล้ว

น้องเล็ก : " ทำไร "

เล้ง : " หึ หึ "  #หัวเราะขำๆ

น้องเล็ก : " นายนี่เผลอไม่ได้เลยนะ "

เล้ง : " ขนาดหลับ ยังยั่วกันนะ "

น้องเล็ก : " เปล่าซะหน่อย "

เล้ง : " เติมน้ำมันแป๊บ กินไรไหม "

น้องเล็ก : " กิน หิวพอดี ไปซื้อกัน "

 

น้องเล็ก : " นี่นายขับ หรือ เข็นเนี่ย เพิ่งถึงตรงนี้เองเหรอ "

เล้ง : " ก็ค่อยๆ มา "

น้องเล็ก : " กว่าเราจะถึงบ้าน ตำรวจก็ตั้งด่านพอดี "

น้องเล็ก : " มีใบขับขี่เปล่าเนี่ย "

เล้ง : " ไม่มีอะ ก็ไม่คิดจะมาไกลขนาดนี้นิน่า "

น้องเล็ก : " งั้นเราแย่แน่ วันอาทิตย์แบบนี้มีด่านชัวร์ "

เล้ง : " งั้นเรารีบไปก็ได้ "

น้องเล็ก : " อย่าเลย ปลอดภัยไว้ก่อน "

 

           เรายังรักษาความเร็วที่ 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เห็นตรงไหนสวยๆ น่าแวะก็ลงไปถ่ายรูปเล่น ไม่เร่งรีบอยากใช้เวลาร่วมกันให้มากที่สุด สายตาที่เล้งมองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้น ทำให้ฉันขอบคุณพระเจ้าไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ที่ช่วยให้โลกในวันนี้ของเค้ามีแสงสว่าง

น้องเล็ก : " นายยังเห็นภาพแปลกๆ อยู่เปล่า "

เล้ง : " ไม่แล้วนะ "

น้องเล็ก : " แล้วตอนที่เห็นมันเป็นยังไงอะ "

เล้ง : " ตอนแรกเราไม่รู้ว่าที่เราเห็นคืออะไร "

 

                " เราตาบอดมาตั้งแต่เกิด เราไม่มีทางรู้เลยว่า.. ที่อยู่ตรงหน้าเป็นความจริงหรือความฝันเพราะทุกอย่างเป็นครั้งแรกของเรา บางทีภาพแบบนั้นอาจเป็นความสามารถพิเศษของคนโลกมืดก็ได้นะ หรือเจ้าของดวงตาเค้าอยากให้เห็นก็ไม่รู้ซิ "

                เล้งตอบเสียงเรียบ ไม่รู้หรอกว่าตอนนี้นายรู้สึกยังไง แต่คนฟังแบบที่เกิดมาสมบูรณ์ทุกอย่างกำลังน้ำตาคลอ เล้งทอดสายตาเก็บทุกอย่างไว้ในความทรงจำ ไม่รู้สึกน้อยใจเลยที่ตอนนี้เค้าไม่มองหน้าฉันด้วยซ้ำ

 

                " งั้น ถ้าตรงไหนสวยๆ เราแวะเลยเนอะ นายจะได้มีเราอยู่ในความทรงจำด้วย " พูดความรู้สึกนี้ออกไป เราสบตากันเนินนานก่อนเล้งจะคว้าร่างไปกอด " ขอบคุณนะ " แสงโผล่เผล่ยามเย็นไล่หลังเรามาแต่ไกล รู้สึกว่าเราขับวนทางนี้หลายรอบแล้วนะ 

 #ฉันจำภูเขาลูกนี้ได้  " นายหลงทางแล้วล่ะ " ฉันบอกขำๆ แต่เล้งนี่ซิหน้าหงิกทำอะไรไม่ถูกเลย

 

                " ก็ป้ายมันบอกว่ามาทางนี้นิ ดูซิวนจนน้ำมันจะหมดแล้ว " เล้งร้อนรนรีบพูด ความมืดปกคลุมทั่ว มีแสงร่ำไรอยู่บ้าง แต่ก็ทิ้งตัวอยู่ห่างๆ ไม่ใช่แหล่งชุมชน พอรอบตัวเรามืดเล้งก็มีอาการหวาดกลัวชัดเจน พอเข้าใจนะว่าเค้าคงอยู่กับความมืดมาตลอด จนไม่อยากอยู่กับมันอีกแล้ว คว้าร่างหนาเหงื่อชุ่มมากอดปลอบใจ

น้องเล็ก : " ไม่ต้องกลัวนะ "

เล้ง : " เปล่ากลัวซะหน่อย "

น้องเล็ก : " ไม่กลัวเลย นายเกร็งจนเหงื่อชุ่มไปหมดแล้วเนี่ย "

เล้ง : " เออ!! กลัว ถ้ายังฝืนขับต่อน้ำมันหมดจะยุ่งกว่านี้แน่ "

น้องเล็ก : " งั้นก็จอดชิดข้างทางก่อน ตั้งสติก่อนค่อยไปเนอะ "

 

              เล้งขับรถชิดข้างทางทันที เรานิ่งเงียบไม่พูดอะไรกันอีก สีหน้าร้อนรนของเล้งอ่านออกว่าเค้ากำลังเครียด แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ที่ไม่กลัวเพราะมีนายอยู่ข้างๆ รู้ตัวหรือเปล่า? ลูบมือที่แขนเล้งเบาๆ เพื่อส่งกำลังใจ แต่ดูว่ามันยังไม่พอ อะไรๆก็ยังไม่ดีขึ้น เอื้อมมือเบี่ยงหน้าหล่อๆ ให้มองมาที่ตาคู่นี้ เราจ้องกันสักพัก แล้วสัมผัสเดิมๆ ก็เกิดขึ้น

                ประกบปากดูดกลืนความกังวลใจให้หมดสิ้น ความมืด เย็นชื้นแบบธรรมชาติ เสียงจักจั่นร้องระงม และที่แคบๆ ทำให้เรากอดรัดกันแน่น สองแขนส่งผ่านกำลังใจให้กันจนอุ่นร้อน จากริมฝีปากเคลื่อนลงตามซอกขอ ซุกไซ้จนเล้งเผลอปล่อยเสียงคราง

 

                " อืมม .. จะเอาคืนผมหรือไง " เสียงทุ่มต่ำถาม ทั้งที่มือยังลูบหัวยอมให้ทำได้ตามใจ ประทับรอยแดงบางๆ ที่ซอกคอได้ ก็ย้ายกลับมาจูบริมฝีปากเหมือนเดิม มือเล้งเริ่มนวดเฟ้นทั่วร่างฉัน เขาซุกไซ้สองเต้าอย่างกระหาย เสื้อยืดผ้าบางไซร์ใหญ่ถูกถกโชว์บราสมตัว เล้งปลิ้นส่วนปลายยอดออกมาพ้นขอบบรา เค้าดูดกินมันเหมือนเด็กหิวโซ

                มือสั่นๆของนี่ลูบลงล่าง กลางตัวแข็งแน่นอยู่ใต้พันธนาการ เริ่มปลดกระดุม รูดซิปลงจนจับเอ็นได้ถนัดมือ ขย้ำมือส่งอารมณ์จนเอ็นแข็งเด้งสู้ไม่หยุด ผลักให้เล้งปล่อยออกก่อนจะมุดลงไปหยอกล้อกับแท่งร้อนซะเอง

 

                ปากครอบทับรอยแยก มือยังลูบสลับขยับแท่งเนื้อไม่หยุด ลิ้นไล้เลียอยู่ในโพลงอุ่น เสียงหายใจหอบถี่เกร็งตัวตลอด " หายกลัวยัง " ช้อนสายตาถามทั้งๆ ที่เอ็นยังจ่ออยู่ที่ปาก " ตอนนี้กลัวอย่างอื่นมากกว่า " เสียงกระเส่าพูดแทบไม่เป็นคำตอบกลับ ดูดขยับอีกหลายครั้ง ภายในตัวฉันเริ่มปั่นป่วนต้องการเหมือนกัน

                " ขอทำนะ " ลืมอายร้องขอเสียงหวาน เล้งพยักหน้ายิ้มปรับเบาะเอนราบไปกับพื้น ฉันชันตัวข้ามไปขึ้นค่อมที่เบาะคนขับ ที่แคบๆ ยิ่งปลุกให้ฉันมีอารมณ์มากขึ้นไปอีก มือรีบถอดกางเกงตัวเองอย่างรีบร้อน เหลือเพียงเสื้อยืดตังโคล่ง เล้งบีบเฟ้นสองเต้าอย่างมันมือ เริ่มลูบลงล่างมาเนินเนื้อแล้ว

 

                "เดี๋ยว!! ใจเย็น" เล้งพูดตอนนี้ฉันจ่อพร้อมจะกลืนกินเค้าแล้ว มือหนาเริ่มเขี่ยเม็ดเสี่ยวไปจ้องการกระทำนี่ไป มือจิกเกร็งกับขอบประตูรถ เค้าเขี่ยจนมันแตกมาน้ำหนึ่งถึงจะยอมให้ฉันได้กดทับ ร่างพร้อมรบของคนทั้งสองโยกตัวไปทิศทางเดียวกัน ที่แคบน่าอึดอัด กับอารมณ์ที่ลุกโชน กระแทกขึ้นลง ไม่กี่ที่เราก็ปลดปล่อยพร้อมกัน

 เล้ง : " ทำอะไรของเธอเนี่ย "

น้องเล็ก : " ยังจะถามอีก ก็ทำอยู่ด้วยกัน "

เล้ง : " ชอบแบบนี้ก็ไม่บอก "

น้องเล็ก : " อย่าแซว "

เล้ง : " เธอลืมอะไรหรือเปล่า "

น้องเล็ก : " ห๊ะ!! "

เล้ง : " ลืมใส่ถุง "

                ตอนคุยตัวนี่ก็ซบทับอยู่บนตัวเล้ง แต่พอโดนแซวหนักๆ รีบย้ายกลับที่แทบไม่ทันเลย เราเช็ดทำความสะอาดแล้วนอนคุยเล่นอีกสักพัก แล้วฉันก็ยอมบอกทางที่ถูกก็ได้

 

TALK : น้องเล็ก

                นายใช้ไอโฟน แต่ไม่รู้หรอกว่าในไอโฟนมันมีแผ่นที่นำทาง แม่นยำ ชัดเจน ไปได้จริงนะ เปิดเป็นจีพีเอสแค่เนี่ยก็กลับได้แล้ว ที่ไม่บอกตั้งแต่แรกเพราะอยากทำแบบนี้ก่อนรึเปล่านะเรา #ติดเชื้อหื่นมาจากใคร




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha