ยุทธการเล็มหญ้าอ่อน

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ตอนที่ 4 : บริสุทธิ์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่4 บริสุทธิ์

ไนท์คลับสุดหรูในย่านของสถานบันเทิงชื่อดังในกรุงเทพมหานคร คับคั่งไปด้วยนักตะเวนราตรีที่มาแสวงหาความสนุกในค่ำคืนวันศุกข์ ยิ่งดึกคนก็ยิ่งเยอะ

กระต่ายกับเพื่อสาวอีกสองคน เหมียว กับนิม ก็คุยกันอย่างออกรสออกชาติคล้ายกับไม่ได้เม้ามอยกันมาป็นชาติ

"แกๆ คนนั้นหันทางซ้ายช้าๆ" นิมบอกเพื่อนสาวทั้งสองให้ดูผู้ชายที่หล่อล่ำกำลังเดินไปที่โต๊ะของตัวเอง เพื่อไปสมทบกับเพื่อนๆกลุ่มผู้ชาย

"เห้ย...แก งานดีทั้งกลุ่มเลยว่ะ" เหมียวหันกลับมาพูดกับเพื่อนทั้งสอง

"ช่าย แต่ฉันเล็งคนนั้นอยู่จ่ะ" กระต่ายยกแก้วคอกเทลขึ้นเล็กน้อยให้ผู้ชายที่นั่งอีกฝั่ง ถัดไปอีกสองโต๊ะ ผู้ชายคนนั้นก็ยกแก้ววิสกี้ขึ้นมาเล็กน้อยให้กระต่ายแล้วดื่มเช่นกัน ทั้งสองเล่นเกมส์จ้องตากันมาพักนึงแล้ว หลักการการจิกผู้ชายของแรดฝูงนี้คือ จ้องมองไม่เกินสามครั้ง การจ้องจิกแต่ละครั้งไม่เกินสามวินาทีเมื่อสบตา ไม่นานเหยื่อก็ติดกับ

"ฉันว่าคืนนี้ฉันต้องเสียตัวแน่ๆเลยว่ะแก" กระต่ายเอ่ยขึ้น

"โอ้ย ฉันล่ะเบื่อฟังคำนี้ของแกเต็มทน อีคราวก่อนก็พูดแบบเนี้ยะ สุดท้ายก็นก" นิมพูดขึ้นอย่างเบื่อหน่าย ส่วนเหมียวก็เบ้ปากพยักหน้าเห็นด้วยย้อนกลับไปเมื่อเจ็ดปีก่อนกระต่ายนางก็มีแฟนนะ นามว่าแฮคทั้งคู่เฝ้าปลูกต้นรักตั้งแต่เรียนมหาวิยาลัย คบกันแบบรักหนุงหนิง แต่สุดท้ายแฟนหนุ่มของเธอก็ดันไปทำรุ่นน้องรหัสท้อง จึงเป็นสาเหตุของการล้างลา เธอจึงเก็บตัวไม่คบหาดูใจกับใครมารู้ตัวอีกทีก็ปาเข้าไปสามสิบแล้ว ยิ่งดึกดนตรีก็ยิ่งเร้าใจ

ทั้งสามสาวคุยไปดื่มไปก็เริ่มตึงๆ ยิ่งตึงก็ยิ่งคุยสนุก การที่พวกเธอมองผู้ชายแล้วพากันให้คะแนนนั่นเป็นสิ่งที่พวกเธอชอบเล่น

เสือก้าวขาเข้ามาในไนท์คลับพยายามสอดส่ายสายตามองหาหญิงสาวนามว่ากระต่ายในท่ามกลางผู้คนที่ออกสเตปแดนซ์กันอย่างเมามันส์กลางแสงไฟวิบวับหลากสี ก็ยังไม่พบแม้เงา ร่างสูงถือแก้ววิสกี้เดินเบียดเสียดกับผู้คน และแล้วเขาก็เจอเป้าหมาย

กระต่ายในชุดแซกสีดำคว้านลึกจนเห็นร่องหน้าอก แถมกระโปรงก็รัดติ้วแถมสั้นอีกต่างหาก เธอยืนพิงกำแพงและมีผู้ชายอีกคนยืนแนบชิดร่างบางอยู่

"คุณอายุเท่าไหร่เหรอครับ ผมถามได้ใหม" หนุ่มลูกครึ่งหน้าตาน่าเจี๊ยะสุดท้ายก็ติดกับเธอจนได้

"สามสิบเอ็ดแล้วค่ะ" กระต่ายตอนนี้หน้าแดงซ่านแต่ก็ควบคุมสติของตัวเองได

"หึหึ" ชายหนุ่มลูกครึ่งหัวเราะเบาๆราวกับว่ามันเป็นเรื่องขบขัน

"อย่ามาอำผมดีกว่าน่า ผมว่าอย่างคุณไม่น่าจะเกินยี่สิบห้า" เขาคิดอย่างนั้นจริงๆไม่ใช่พูดไปเพราะปากหวาน

"เฮอะๆ" กระต่ายหัวเราะออกมาอย่างมีจริตพอน่ารัก

"ปากหวานจังเลยนะคะ"

"คุณจะไปต่อที่ไหนเหรอครับ" ชายหนุ่มที่ยืนปะกบกับร่างบางของกระต่ายก้มหน้าเข้ามาถาม

"คุณเอสไปไหน กระต่ายก็ไปทั้งนั้นแหละค่ะ" เธอส่งสายตาหวานเยิ้มให้ชายหนุ่มลูกครึ่งหล่อล่ำน่าปล้ำตรงหน้า

"งั้นผมว่า.....เราไปหาอะไรดื่มเบาๆที่คอนโดผม ดีมั้ยครับ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับกระชับเอวหญิงสาวเข้ามาไกล้ ประกบริมฝีปากหนาเข้าไปควานหาความหวานภายในริมฝีปากบาง ทั้งสองยืนขยี้จุมพิตกันและกัน ชายหนุ่มลูกครึ่งใช้มือหนาคลึงเค้นที่แก้มก้นงอนงามอย่างรุนแรงจนแม่กระต่ายน้อยจอมยั่วอ่อนระทดระทวย คืนนี้เธอต้องเสียบริสุทธิ์ให้ได้และชายหนุ่มลูกครึ่งตาสีฟ้าคนนี้ก็หล่อตรงสเปกเธอเหลือเกิน

"อุ๊ป" จู่ๆสวรรค์ก็พังลงตรงหน้า เพราะมีมือปริศนามาคว้ากระต่ายออกจากอ้อมแขนแกร่งและจุมพิตอันร้อนเร่า

"เห้ย....เสือ อะไรเนี่ย เธอจะทำอะไร ปล่อยนะ" เสือเดินเข้ามา

กระชากฝันของเธอออกไปซะงั้น

คนดึงไม่พูดอะไรทั้งนั้น ทั้งฉุดกระชากลากถูจนมาถึงรถของหญิงสาว

"นี่...นายจะทำอะไร" กระต่ายเหวใส่เสือทันที

"แล้วป้า จะทำอะไร"

"นี่...ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉันมั้ย" กระต่ายเดินโซเซจะกลับเข้าไปในผับ แต่เสือก็คว้ามือเอาใว้ก่อน

"ดูสภาพตัวเองก่อนดีกว่า เมาจนแทบจะยืนไม่อยู่" ไม่พูดป่าวชายหนุ่มดึงกระเป๋าสะพายของร่างบางที่แทบจะยืนไม่เป็นมาหากุญแจรถ

"ทำบ้าอะไรน่ะ" กระต่ายยื้อแย่งกระเป๋าแต่ก็ช้าไป เสือหยิบกุญแจรถออกมาแล้วกดปุ่มปลดล๊อครถ แล้วยัดร่างบางไปที่เบาะข้างคนขับ แม่กระต่ายน้อยโวยวายกล่นด่าเขาต่างๆนาๆ

"หยุดโวยวายได้แล้วป้า" เสือพูดพลางเอื้อมมือไปรัดเข็มขัดนิรภัยให้คนที่กำลังโวยวาย

"ฮือๆๆๆ คุณสเปนเซอร์ของฉัน" กระต่ายครางร้องอย่างเสียดาย แล้วหันมาค้อนใส่เสือที่กำลังบังคับพวงมาลัยรถ

"เพราะแกคนเดียวเลย ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กปีนเกลียว แกตายแน่ แกตาย !" พูดแล้วก็รัวกำปั้นใส่กายกำยำของชายหนุ่ม

"โอ้ยป้า หยุด ทุบผมก่อน ผมเจ็บนะ" เสือเลี้ยวรถข้างทาง

"ฉันจะฆ่าแก แกทำฉันนกเป็นครั้งที่สองแล้วนะ" ด่าไปมือก็ทุบไป

"นี่ป้า หยุด!" คิ้วหนนาขมวดเข้าหากัน ข้อมือของหญิงสาวที่เอาแต่ทำร้ายเขาถูกรวบด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว

"ถ้าไม่หยุด ผมจะจูบจริงๆนะ" ไม่ใช่แค่ขู่เฉยๆ มืออีกข้างยังจับต้นคอระหงแน่นแล้วออกแรงดึงใบหน้าสวยหวานเข้ามา แต่กระต่ายไวกว่ายกมือขึ้นมากั้นใว้ทันท่วงที แล้วผลักหน้าหล่อใสออก

"ไอ้เด็กกวนประสาท เธอคิดจะทำอะไรห๊ะ" เธอถามเสียงสะบัด

"ก็ทำอย่างที่ป้าทำกับผู้ชายในผับเมื่อกี้ไง จะช่วยสานต่อให้"

"ไม่ต้องย่ะ แล้วตามมาทำไมมิทราบยะ"

"ใครอยากจะตามป้า สงสารไอ้ฟรั่งนั่นต่างหากล่ะ ป้าไปหลอกกินมันพรุ่งนี้มันตื่นมาสร่างเมาแล้วคิดสั้นโดดตึกตายทำไง" ชายหนุ่มพูดแดกดัน

"ไอ้บ้า ทำไม มีอะไรกับฉันมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ" กระต่ายแทบจะตะโกน มือสองข้างรัวกำปั้นใส่ไหล่กว้างพร้อมกับด่าทอเสือไปด้วย

"อุ๊ปส์" เสียงด่าทอถูกกลืนหายเมื่อถูกจู่โจมด้วยจุมพิตที่แสนป่าเถื่อน ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายปากร้ายอย่างเสือจะมีรสจูบที่แสนหวานขนาดนี้ หญิงสาวตื่นตะหนกเม้มปากเป็นเส้นตรงแต่ก็ถูกมือหนาบีบกามจนต้องเผยอออก ให้ลิ้นร้ายได้เข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง

"อื้อ..." กระต่ายพยายามขัดขืนแต่ก็ถูกโอบด้วยวงแขนแกร่ง เมื่อผู้ถูกรุกรานเริ่มอ่อนระทวยกับรสจูบ เสือก็เปลี่ยนเป็นจูบที่อ่อนโยนแต่หนักหน่วงเล่นงานหญิงสาวอย่างต่อเนื่อง

กระต่ายดึงสติกลับคืนมาได้ก็ผละตัวออกทันที ตอนนี้หน้าแดงไปถึงคอไม่รู้ว่าเป็นฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือรสจูบกันแน่ เธอมองออกไปนอรถหายใจหอบเหนื่อยคล้ายวิ่งรอบโลก เสือจ้องมองด้านข้างของเธอแล้วก็หันมาหาพวงมาลัยรถแล้วก็บังคับพวงมาลัยรถไปตามทาง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha