ดวงใจพยัคฆ์

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ตอนที่ 2 : ผิดพลาด2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่2 ผิดพลาด2

น้ำเกลือทำให้คนตัวใหญ่รู้สึกตัวเพราะความแสบจึงลืมตาขึ้น

"หืม........ที่รัก" เขางัวเงียโอบกอดร่างบางกำลังลุกเอาสำลีที่ใช้แล้วไปทิ้ง

"ว้ายคุณสิงห์ ไม่นะคะ ไม่เล่นอย่างนี้" ร่างสูงโปร่งดิ้นยุกยิก แกะมือตุ๊กแกออกจากตัว

"อืม.....อย่าดิ้นสิครับที่รัก อุตส่าตามผมขึ้นมาถึงนี่ มามะมาให้ผมหอมให้ชื่นใจหน่อยนะ"

พูดจบแก้มนวลเนียนก็ถูกริมฝีปากหยักหอมฟอดใหญ่

"คุณสิงห์คะ พราวไม่เล่นนะคะ ปล่อย" เธอดิ้นสุดแรงแถมตีเข้าที่อกแกร่ง รัวๆ จนชายหนุ่มเริ่มรำคาน ก็อยากตามเขาขึ้นมาเองทำไมล่ะ ที่เมื่อครู่ยังส่งสายตายั่วยวนเขาในผับอยู่เลย ทีนี้ยังมาทำดีดทำดิ้ง

"จะไปไหนล่ะห๊ะ ผมกำลังมีอารมณ์เลย " เขาเริ่มโมโหเล็กน้อย จึงจัดการถอดเสื้อผ้าของเจ้าหล่อนออก เสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงนอนขาสั้นถูกทึ้งให้ออกจากร่างกายอย่างไม่ยากเย็น นี่คงตั้งใจมาอ่อยเขาเต็มที่เพราะภายใต้เสื้อยืดสีหน่มนั้นไม่มีบราเซียปกปิด สองเต้าอูมเด้งตามแรงอวดสายตาอยู่ข้างหน้า แล้วจะรออะไรเล่า ริมฝีปากอุ่นๆก็งับเข้ายอดปทุมทันที ทั้งดูดทั้งเลียจนหญิงสาวอ่อนระทวย

"คุณสิงห์ ย่ะ อย่าค่ะ" เธอร้องปรามเสียงกระเส่ากับรสสัมผัสที่ไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อน อีกเต้าถูกกลืนกินส่วนอีกเต้าก็ถูกมือหนาบีบเค้นไม่ให้น้อยหน้า เสียงหวานครางแอ่นลิ้นร้อนอย่างลืมตัว

อืม…..” เสียงเข้นครางฮืมในลำคออย่างพอใจเพราะผิวกายที่เขาลูบไล้นั้นช่างเนียนนุ่มราวกับผ้าไหม และยอดปทุมก็ช่างเต่งตึงถูกใจเขาที่สุด

โอ๊ะ…..” เมื่อความแข็งขืนจู่โจมให้แก่นกายตึงจนปวด ชายหนุ่มจึงจัดการใส่ความบึกบึนเข้าไปในพลูเนื้อสาวที่ปิดสนิทอย่างรุนแรงและอุกอาจ สองมืน้อยดันร่างแกร่งที่อยู่เบื้องบนที่ตีทั้งทุบแต่ก็หาได้สะทกสะท้านไม่ เขายังพยายามสอดใส่มันเข้ามาให้สุดทางแต่ก็ไม่สำเร็จ ชายหนุ่มชักจะรำคานเพราะคล้ายกับว่ามีอะไรบางอย่างทำให้เขาสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปไม่ได้ จึงถอนดุ้นยักษ์ออกมาแล้ว

พล่วด…..! ทีเดียวมิดลำ  หญิงสาวที่ด้อยประสบการณ์ถึงกับกรีดร้องออกมาเพราะความเจ็บปวด ทั้งจุกทั้งเสียด ร่างบางสั่นสะท้านผวาเข้าโอบต้นคอแกร่งของชายหนุ่ม น้ำตาหลังรินออกมานองสองข้างขมับ เธอร้องไห้จนตัวโยน ช่องแคบตอดรัดแก่นกายถี่ยิบจนก็ปวดหนึบที่จุดยุทะศารสตร์เช่นกัน ทั้งเสียวทั้งเจ็บ

โอ้ว…..แม่สาวคนนี้ที่ตามเขาขึ้นมายังห้องนอนคนนี้ช่างฟิตถูกใจเขาจริงๆ ครั้งหน้าต้องเรียกมารวมร่างกันอีกแน่นอน สะโพกหนาตะบี้ตะบันตอกอัดแก่นกายอย่าไม่มีความปราณี ส่วนคนที่อยู่ใต้ร่างเจ็บจนจะขาดใจ ริมฝีปากหนาบดขยี้ปางเรียวอย่างรุนแรงจนหญิงสาวได้ชิมเลือดของตัวเองที่ถูกกัดจนเลือดออก ตอนนี้เธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขัดขืนอีกต่อไป ชายหนุ่มก็มิได้ตั้งสติใดๆทั้งสั้นได้แต่ขับเคลื่อนสะโพกแกร่งใส่ช่อดอกไม้งามอยู่อย่างนั้น จนเกือบเช้าที่เขากว่าจะหลับลงได้ ร่างกายสาวสะบักสะบอมเพราะถูกกระทำอย่างป่าเถื่อนและเลือดเย็น เมื่อได้สติเธอก็รวบรวมเรี่ยวแรงใส่เสื้อผ้าที่ขาดวิ่น อาการบาดเจ็บภายนอกมันบอบช้ำไม่แพ้กับหัวใจดวงน้อยของเธอที่แตกสลาย ร่างบางนั่งกอดตัวเองที่ปลายเตียงเมื่อสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย เธอพยายามสะอื้นร้องให้เงียบที่สุดเพราะกลัวว่าจะทำให้คนป่าเถื่อนที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วจะตื่นลืมตาขึ้นมา เธอไม่สามารถเดินไปทำธุระได้เพราะแว่นตาของเธอไปหล่นอยู่ที่ไหนของห้องก็ไม่รู้ และที่สำคัญเธอปวดไปทั้งเนื้อทั้งตัวโดยเฉาะจุดกลางกายสาวนั่น พลันขยับตัวเล็กน้อยมันก็ร้าวรานไปทั้งร่าง เธอจึงนั่งกอดเข่าร้องไห้มันอยู่อย่างนั้น

จนช่วงสายของวัน คุณหณิงเครือรัตน์ในชุดเสื้อยืดสีครีมและกางเกงยีนส์ราคาแพงทำเสริมให้เธอดูเปรี้ยวและยังอ่อนกว่าอายุ จริง  ขึ้นมาเพื่อจะตามเลขาของหล่อนไปร่วมงานโบลิ่งการกุศล และตอนนี้มันก็เลยเวลานัดของทั้งสองมาเกือบจะครึ่งชั่วโมงอยู่แล้ว และอีกอย่างเลขาของนางคนนี้ไม่เคยสาย แต่ทำไมวันนี้พราวถึงได้ช้า หรือว่าเธออาจจะป่วย นางเครือรัตน์จึงขึ้นมาดูที่พักบนชั้นสามของไนต์คลับแห่งนี้

แต่ภาพที่เห็นทำให้หญิงสูงวัยเกือบช๊อคเพราะ หญิงสาวผมเผ้ารุงรัง เนื้อตัวมีรอยช้ำ และรอยแดงที่คอเป็นจ้ำ ถึงแม้เธอจะมีผิวค่อนข้างคล้ำแต่มันชัดเจน นั่งขดตัวร้องอยู่ปลายเตียง เธอจึงปรี่เข้าไปหาร่างบางนั่นทันที

พราว เกิดอะไรขึ้น นางเครือรัตน์ปรี่เข้านั่งข้างๆเลขาสาวที่กำลังหวาดระแวง ยิ่งสร้างความกังวลให้กับนางเครือรัตน์เป็นอย่างมาก พริ้งพราวตัวสั่นงันงก เป็นลูกนกตกน้ำ ดวงตาแดงก่ำดูก็รู้ว่าเธอร้องไห้อย่างหนัก

เจ้ เจ้รัตน์ คนที่หวาดกลัวเรียกชื่อเจ้านายตัวเองเมื่อเงยหน้ามองและเรียกสติได้ นางเครือรัตน์โผเข้ากอดเลขาสาวทันที พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นร่างของใครบางคนที่นอนเปลือยและมีผ้าห่มนวมปิดอย่างหมิ่นเหม่ หลับสบายอยู่ ก็รู้ทันทีว่าเป็นเจ้าสิงห์ลูกชายตัวแสบของนางเอง และถ้าเดาไม่ผิด สาเหตุที่ทำให้เลขาสาวของเธอเป็นแบบนี้ก็มาจากตาสิงห์แน่ๆ

อีสิงห์ มึงลุกเดี๋ยวนี้เลยนะ……!”  นางเครือรัตน์ตะเบงเสียงแหลมแสบแก้วหูแล้วใช้หมอนฟาดลูกชายตัวเองอย่างแรง

คนที่กำลังฝันหวานสะดุ้งตื่นทันที

อะไรเนี่ยแม่ เสียงดังแต่เช้าเลย ลูกชายขยี้ตางัวเงียลุกขึ้นใช้หลังพึงไปที่หัวเตียง

แหกตาดูว่าเมื่อคืนแกทำบ้า อะไรลงไป นางเครือรัตน์ชี้ไปที่ร่างบางยืนกอดตัวเองก้มหน้าสะอื้นไห้เธอให้ลูกชายดู

สิงห์มองไปที่เลขาสาวอย่างพินิจและมองมายังตัวเอง และเงยหน้าไปมองที่เลขาสาวอีกครั้ง คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน

ตายโหง……!” เขาจะเดาเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ก็สบทออกมา

ถ้าจะมีใครตายก็เป็นแกนั่นแหละ ตาสิงห์ ลุกขึ้นมาแต่งตัวแล้วคุยกันเดี๋ยวนี้” 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha